Søk i denne bloggen

Laster inn...

mandag 16. januar 2017

Bokbloggerprisen 2016: "60 damer du skulle ha møtt"

Forfatter: Marta Breen (f. 1976) og Jenny Jordahl (f. 1989, ill.)
Utgitt: 2016
Format: Innbundet, 160 sider
Forlag: Forlaget Manifest

Den norske forfatteren, journalisten og spaltisten Marta Breen har fleire utgivelser bak seg, blant anna Født feminist. Den norske illustratøren Jenny Jordahl står bak den populære teikneserien "Livet blant dyrene" som har vore publisert hjå Aftenposten og NRK Ytring. Breen og Jordahl har tidlegare samarbeida om boka F-ordet. 155 grunner til å være feminist.

60 damer du gjerne skulle ha møtt er eit resultat av at Marta Breen og Jenny Jordahl såg seg lei på at kvinner i historien som regel blir annonsert som ein form for tilbehør: Kone, mor, elskerinne eller muse. I denne teikneserieboka blir ein kjent med fascinerande personlegdomar som krigsreporter Lise Lindbæk, prest Ingrid Bjerkås, jazzsanger Radka Toneff og kunstløperske Sonja Henie.

Denne boka kikka eg på i Oslo i september, og hadde den i bakhodet lenge. Sist veke kom den på bokbloggerprisens langliste for 2016, og håpet mitt nå er at den når ut til eit større publikum. Eg har blitt kjent med mange sterke damer i teikneserieform, dei fleste hadde eg aldri høyrt om. Biografier er ofte langtrukne og fulle av opplysninger som ikkje alltid er så interessante, men i teikneserieform får du det viktigaste. Etterkvart må nok denne boka flytte inn i bokhylla. Anbefales!

XOXO

mandag 9. januar 2017

Astrid Lindgren 1907-2002

Kjelde: Goodreads
I år som i fjor (og året før) skal eg lesa bøker av ein kjent barnebokforfattar. Det er få, om ingen, som har eit så breitt spekter av karakterer og historier som svenske Astrid Lindgren, og ho har eg valt å fokusere på dette året. Eg har lest dei fleste bøkene som barn, men eg veit det er hôl i min Lindgren. Blant anna har eg aldri lest Mesterdetektiven Blomkvist, og Karlsson på taket har eg skygga unna for han var så vanvittig irriterande på film.

14. november 2017 er det 110 år sidan Astrid Anna Emilia Ericsson vart fødd i Vimmerby i Sverige, og 28. januar er det 15 år sidan ho døydde i Stockholm. Eg hugser faktisk 90-årsdagen hennar veldig godt i 1997. Det var i dei tider mor kjøpte Donald kvar veke, og i det eine bladet fulgte det med eit kort der ein kunne skrive bursdagshilsen, og sende til Sverige. Astrid Lindgren var opptatt av barn, så den dag i dag syns eg det var ein meget fin gest.

Astrid Lindgren har fulgt meg i alle år, og eg vil i første omgang lese bøkene, ikkje biletbøkene. Eg har sett såpass mange filmatiseringer av bøkene hennar at det er mange scener eg kan spele meg gjennom, og det er kun ein liten månad sidan eg las fleire juleforteljingar frå bøkene hennar. Pippi Langstrømpe, som eg vil påstå er den mest kjente karakteren, kjem litt uti prosjektet då eg las Pippi-bøkene i 2015 i anledning 70-årsdagen. Dei siste åra har det kome fleire dokumentarbøker om Astrid Lindgren, og eg har lest bøker som Krigsdagbøkene, Brevene dine legger jeg under madrassen og barnebiografien Astrid Lindgren. Eg håper på tid og overskot til å lese fleire dokumentar- og biografibøker om Lindgren i løpet av 2017.

XOXO

mandag 2. januar 2017

Leserefleksjonar #14: Leseåret 2016

Leseåret 2016 har gitt meg 150 titler på ei liste, og det er eit tal eg er stolt av. Eg har ikkje eit mål om å lese mindre, fordype meg meir eller finne ein anna hobby. Eg leser for å drøyme meg vekk, eg leser for å bli klokere, eg leser for å tilegne meg eit rikare språk, og sist, men ikkje minst: Eg leser for å kunne krysse på lister! I løpet av året har lesinga dessverre kome i ei anna rekke, så store deler av hausten var eg på jakt etter leselysta, eller rettere sagt lesemotivasjonen. Det er ikkje klart for meg kva som førte til denne tilstanden, men heldigvis kom eg over det.

Leselista er som sagt lang, den er full av bøker som eg ikkje kjem til å huske om to år, men den inneheld og bøker som eg er glad eg har lest, som gjorde inntrykk og som det er heilt greit at eg har lest, men som ikkje blir lest igjen med det første. Barnebøker er ein stor del av arbeidsdagen min, men Roald Dahls 100-årsdag har ikkje 3- og 4-åringane mine deltatt i. Det har vore ei sann glede å høyre nesten samtlige bøker via Storytel, lest av briljante briter, blant anna Kate Winslet og David Walliams. Harry Potter er eit eventyr eg ikkje får nok av, og 2016 var intet unntak. Stephen Fry leser bøkene med slik bravur at veldig ofte gløymer eg at det er kun han som leser. Fry gjorde ein keisam busstur tur-retur Bergen veldig mykje kortare.

Eg har tre bøker som eg ikkje klarer å gløyme, dei er totalt ulike, men har alle kvaliteter som gjer at dei står fram blant dei andre 147 bøkene. Den første heiter Kristin Lavransdatter, den andre Villa Ibsen og den tredje War and Peace. Eg begynner med sistnemnte, og den vart påbegynt friskt i januar. Nokre månader seinare utan særleg progresjon gjekk eg over til Storytel. Eg har absolutt ikkje fått med meg alle detaljer, og den blir ikkje lest om igjen med det første, men den er lest (og behørig kryssa). Førstnemnte vart lest då Hedda inviterte til middelalderverk i bokhylleutfordringa. Kristin Lavransdatter kan eg med sikkerhet seie blir aldri lest om igjen, men den er lest, den har eg irritert meg grønn over, eg har lært litt om middelalderen eg ikkje kunne frå før, og den er behørig kryssa ut. I midten står ei sakprosabok som eg kjøpte etter ein avisartikkel i Aftenposten. Forfattaren av boka, Joen Bille, er etterkommar etter Henrik Ibsen og Bjørnstjerne Bjørnson pluss at faren kom frå ein meget kjent dansk adelsfamilie. Bille skriver om familiehistorier, og han gjorde det på ein slik måte at det vart ikkje keisamt.

Eg har absolutt ikkje skreve om alle bøkene eg har lest. Eg har skreve om dei bøkene som betyr noko, som ga meg noko, og som eg vil føre vidare. Håpet er at andre vil lese bøkene eg har kost meg med. Marianne skriver i dag at Storytel høyne prisen frå 169 til 199 kr mnd. Lydbøker var i min barndom og ungdom noko søstra mi høyrte på. I dag er det lydbøker som utgjer ein tredjepart av leselista mi, og eg har alltid ei påbegynt lydbok i lommen. Ved ein rask tellerunde har eg høyrt 47 bøker via Storytel i 2016 og det er vel anvendte penger spør du meg. Storytel blir med vidare i 2017!

Godt nytt leseår!

XOXO

søndag 1. januar 2017

Leserefleksjonar #13: Ventande desember + mål for 2017

Desember var: Veldig fri for snø, og det er merkeleg kor mykje den manglande snøen har hatt innvirkning på julestemninga. Det er ikkje det same å lage julegaver, julepynt og synge julesanger i 7 plussgrader.

I desember las eg: Alt for mykje, og ein del bare for kryss på 150-bøker-i-2016-lista. Eg kom i mål med eit nødskrik i går kveld - perfekt nyttårsaften med Royal Variety på skjermen og bok i sofaen. Det er ikkje alltid papirboka frister mest, og då går Storytel varmt.

I desember kjøpte eg: Ingenting som eg husker, men eg fekk bøker i bokboksen frå Solum Bokvennen og ei bok til jul: Erling Lorentzen - Vilje og motstand.

Månadens store leseoppleving: Narnia er alltid bra, og nå er eg klar for dei siste bøkene som eg faktisk ikkje har lest tidlegare (Sølvstolen og Den siste striden). Likevel må eg trekke fram Astrid Lindgrens juleforteljingar. Eg har lest ei bok i papirform, og høyrt ei anna via Storytel. Meget bra, og bidrog til litt meir julestemning.

Månadens lesesirkler/utfordringar: Ingenting å krysse av her, eg har kun sett framover og gler meg til å kaste meg over den fristande bokhaugen til Back to the Classics Challenge.

Kva har du lest og opplevd i desember?

GODT NYTTÅR!

I 2017 skal eg lese Astrid Lindgren (les gjerne mitt tidlegare innlegg om dette valet), Back to the Classics er nemnt, og elles det som faller meg inn. 1001 bøker er opplagt, og Bookerprisen er sentral (til våren og til sommaren/hausten). Det einaste eg har eit eksakt tal på er Goodreads Reading Challenge og i år som i fjor står talet på 150 bøker.

XOXO

torsdag 29. desember 2016

Å lese bøker meint for barn

I 2015 las eg Tove Janssons Mummitroll-bøker, dette året har eg lest Roald Dahls barnebøker, og spørsmålet har meldt seg: Skal eg sette i gang med eit barnebokprosjekt i 2017 og?

Kandidatane er mange, men det melder seg grenser. Harry Potter og Narnia er opplagt, men det er og bøker eg har lest fleire gonger og kan nesten utanat. Det må vera noko som eg kan litt om, men ikkje alt. Noko som eg kan kose meg med dei dagane ingenting anna frister. Dei bøkene som eg spretter ned på biblioteket og henter annakvar dag for det går så kjapt å lese. Den forfattaren som har 20 ulike figurer, og som den dag i dag fascinerer ein hærskare av barn over heile verda.

Har du gjetta kven det er?

Ein skal ikkje ta lett på å lese bøker meint for barn. Ein ting er å lese biletbok etter biletbok for barna mine på jobb. I bokkassen er det bøker eg har valgt fordi dei betyr noko for meg, det er bøker basert på populærkultur som Elias og Kaptein Sabeltann, det er bøker som i underbevisstheten vil lære dei noko, og det er traktorblader i fleng (takka vere min far og lillebror som meir enn gjerne forsyner mine 3- og 4-åringer med blader). "Mine" barn er ikkje målgruppa for bøkene eg tenkjer å lese i 2017. I alle fall ikkje i formatet mykje tekst og lite bilete. Heldigvis fins det mange biletbøker basert på universet til forfattaren, men unntak melder seg. Seinast sist veke sat eg med ein 3-åring på fanget og las om den eine figuren til forfattaren, og det skal ikkje stikkas under ein stol at dette er yndlingsaktiviteten til 3-åringen. Ikkje nødvendigvis boklesinga (sjølv om det er viktig), men nærheten til den vaksne.

Eg har tenkt på Anne-Cath. Vestly, men det er ikkje så altfor mange år sidan eg leste bøkene hennar, og dei passer faktisk best på lydbok. Storytel har ein heil del så ein skal aldri si aldri. Kanskje dukker ho og opp i 2017.

Fleire av bøkene til forfattaren har eg lest fleire gonger. Det er scener eg kan spele ut i mitt hode etter utallige timar framføre filmatiseringa, men det er og figurar eg ikkje kjenner, og scener som er heilt ukjente. Før jul las eg ei bok der julescener frå bøkene var samla i ei bok og eg gjorde ein sjokkerande opplevelse. Eg har lest om figuren mange gonger, men denne scenen har eg aldri høyrt om i mitt 30-årige liv.

Eg tenkjer at når vaksne leser bøker meint for barn så må det og vera noko for vaksne i bøkene. Noko barna ikkje forstår med det første, men som gjer at dei vaksne humrer og ler. Roald Dahl har det, J.K. Rowling og C.S. Lewis har det. Anne-Cath. Vestly har sjokkert vaksne i årevis med sine figurer (ho laga endatil barnetime for vaksne fordi ho sa på barnetimen at babyer låg i magen til mora). Har forfattaren eg vil lese evnen til å skrive for barn og vaksne samtidig? Det er noko å forske på.

Så til avsløringa!

Eg har ein plan om å lese *trommevirvel* Astrid Lindgren i 2017. Det er absolutt ikkje eit originalt val, men faktum er at i min barndom las eg Pippi, Emil, Ronja (min kjære Ronja), litt Madicken, litt Bakkebygrenda og Saltkråkan. Kva skjedde med mesterdetektiven Blomkvist, Lotta, Kajsa, Rasmus, Mio og Karlsson på taket? Har det noko med popularitet å gjere, eller kva mi mor bestilte i bokklubben? Ikkje godt å seie, men 2017 blir eit bra barnebokår!

Forresten, gjetta du kven det var før eg avslørte det?

XOXO

fredag 23. desember 2016

Gledelig jul!

Ungane har hoppa og dansa på jobb heile dagen - fulle av kalenderglede, nissesnakk og lykke over at jula som me har prata om i ein heil månad endeleg er her. Den eine guttungen min vart overlykkeleg når han fekk ta ned dei to siste hjertene i kalenderen i vindauget.

Julemusikken har surra og gått i leiligheten, eg har to svibler som er på nære nippet til å hoppe ut, nissen har fleire gonger vore i skapet mitt på jobb og eg kjenner ein intens glede over å jobbe med kjekke folk. Eg har sett The Muppets Christmas Carol og The Family Stone på kveldstid, og merkeleg nok får eg julestemning av å lese C.S. Lewis' Løven, heksa og klesskapet.

Sjokoladekalenderen eg fekk uventa av ei venninne ein søndag ettermiddag er snart oppspist, og i kveld kjem det mest julete av alt: Grevinnen og hovmesteren! Det må forresten sloss litt om merksemda når Med grimm og gru går omtrent samtidig.

Når eg var liten husker eg spesielt ein julaften der den største nedturen var at me kunne gå i finsko dei femti metrane frå foreldrene mine sitt hus til farmor og farfars hus. Vestlandet er ikkje bortskjemt med snø på julaften og i år er intet unntak. Regnet slår taktfast på rutene, og eg bles nesten sidelengs på veg heim i dag. Men jul blir det uansett!

Gledeleg jul til alle blogglesere!

XOXO

onsdag 14. desember 2016

Smakebit på ein onsdag

Skodespelar Geraldine McEwan som Jane Marple.
Kjelde: imdb.com

"To-tre dager senere mottok frøken Marple et brev med ettermiddagsposten. Hun tok det opp, og som vanlig snudde hun det, kikket på poststempelet og håndskriften, kom til at det ikke var en regning og åpnet konvolutten."

Frå Agatha Christies Nemesis.

XOXO